حسین وفادار
یادداشتی تازه بر جلد اول کتاب «سیاوش انوشک»
«رمانی مملو از واقعیت های تاریخی»
• علیرضا عطاران «آرام» متولد سال 1337 هـ . ش در سناباد مشهد، نویسنده و پژوهشگری خوش ذوق و صاحب قلم است. ایشان در زمینه ادبیات و تاریخ و فرهنگ و ادیان پژوهشهای فراوان انجام داده و همچنین تاکنون چند مجموعه داستان کوتاه به نامهای «شکار پروانهها»، «واکسی»، هاينریش بُل و نویسنده ایرانی» و همچنین یک رمان تاریخی به نام «سیاوش انوشک» به چاپ رسانده است که دو کتاب اخیر را انتشارات نوند واقع در پاساژ مهتاب چاپ و روانه بازار کرده است. رمان «سیاوش انوشک» که خود آن را ویراستاری کردهام، رمانی است تاریخی که وقایع و اوضاع سیاسی ـ اجتماعی ایران در سالهای پایانی پادشاهی ساسانیان را به زبانی بسیار شیوا و در قالب داستانی خواندنی و جذاب گزارش کرده است. روایت و اسطوره «حسینع» و «سیاوش انوشک» است. دو شخصیتی که از جهات گوناگون به هم شبیهاند. هر دو در پی رسیدن به آرمانهای والای خویش جان خود را فدا کردند و به همین سبب آیینهای سوگواری که در پاسداشت خون این دو بزرگوار از دیر باز برگزار میشده یا میشود. شخصیت این دو را به هم نزدیک و گاه با هم یکی کرده است. پرداخت این رمان بر اساس واقعیات تاریخی و شخصیتهایی که در این کتاب نام برده شدهاند، شخصیتهای تاریخیاند و نیز به خاطر مستندات و اطلاعاتی که ذکر میکنند و زبان گرم و گیرایی که دارد، ارزشمند است. .... داستان این رمان به طور مجزا از مکانها و از زبان افراد مختلفی گفته میشود از نکتههای جالب این رمان دقت و ظرافت نویسنده در توصیف شهرها و آبادیها و به ويژه توصیف خانه و کاشانه بزرگان و قصر و دربار پادشاهان آن عهد است. و در واقع کتاب روزنهای است به زوایای پنهان جامعه ایران در سالهای پایانی امپراتوری ساسانی، نویسنده چنان که خود میگوید. ـ تلاش دارد با نفوذ به اعماق پنهان جامعه و گوشههای ناپیدای روابط اجتماعی، علل به وجود آمدن رویدادها و تحولات را کشف کند و شرایط مشترک و تأثیرات متقابل هر یک را مورد بررسی قرار دهد تا تصویری حتیالامکان واقعی از جامعه آن عصر ارائه دهد. وی در نگارش این رمان [جلد نخست آن] منابع و مأخذ زیادی را مورد مطالعه و استناد قرار داده به طوری که زحمات پنج سال تحقیق و جستجوی او کتابی است نیمه تاریخی و نیمه تخیلی و از این روست که هر گاه به مستندات تاریخی دسترسی نداشته است، تلاش میکند تا تخیل را با واقعیت در هم آمیزد، باید اعتراف کنم که من تا قبل از خواندن این کتاب تصورات گنگی از سالهای پایان آخرین حکومت ایران باستان داشتم، اما پس از خواندن کتاب گویی خود مدت زمانی را در آن عصر به سر برده و کسانی چون خسرو پرویز و مهرهرمز و دیگران را از نزدیک دیدهام. نویسنده در این کتاب با شخصیتهایش حضور دارد: گاهی پهلوی او حرکت میکند و گاهی در جسم و روح شخصیتها رسوخ مینماید و از زبان خود آنان اندیشههایشان را بازگو میکند. [مطلب کامل]
نظر بدهید | لینک ثابت
|